กราบนมัสการพระอาจารย์ภิกขุโยค่ะ
วันนี้หนูเริ่มเข้าใจสิ่งที่พระอาจารย์สอนนะคะ คือ ความมีสติอยู่กับตัวหมายถึงอะไร ถึงแม้ว่าเราตื่นก็จริง แต่มันก็ไม่เท่ากับสติทั้งหมด เพราะบ่อยมากๆ ที่มันไม่ได้อยู่ที่ตัวเองเลยสักนิดเดียว มันยากเหมือนกันนะคะที่จะเข้าใจ เพราะหนูมัวแต่วิเคราะห์อยู่ว่ามันเป็นไปได้ยังไงเพราะมันก็ตื่นอยู่อย่างนี้
แต่ตอนที่ต้องเผชิญกับโลกภายนอก บางครั้งมันแยกไม่ได้ว่ามีสติ มันหลุดไปกับเหตุการณ์ที่เข้ามาตลอดเวลา
ขนาดหนูลองใช้เครื่องมือช่วย คือ เครื่องนับจำนวน เพื่อจะดูว่าสติหลุดบ่อยหรือเปล่า ก็ปรากฏว่า กลายเป็นว่าเราไปจดจ่ออยู่ที่เครื่องมือ กลับกลายว่าสติก็ไม่อยู่กับตัวอีก คงต้องคอยพยายามย้ำตัวเอง ให้ตัวเองเห็นตัวเองชัดๆ ถึงจะเรียกสติมาอยู่กับตัวได้
ขอให้พระอาจารย์ภิกขุโยมีสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง อยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้หนูกับคนอื่นๆนานๆ ขออาราธนาไว้อย่ารีบละสังขารนะคะ
